Strona główna » Liceum » » Biografie


Józef Stalin



Poprzednia praca: Akcja pod Arsenałem - reportaż
Następna praca: Alkany, alkeny, alkiny i polimery



Treść: Józef Wisarionowicz Stalin (własc. I. W. Dżugaszliwi), urodzony w 1879 r. działacz rosyjskiego i międzynarodowego ruchu robotniczego, Gruzin, radziecki mąż stanu. Od młodości działał w gruzińskim ruchu rewolucyjnym. Studiował 5 lat w seminarium duchownym w Tyflisie (Tbilisi). W 1898 r. wstąpił do Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej Rosji, w 1903 r. do partii bolszewickiej. W 1912 r. został członkiem Komitetu Centralnego SDPRR(b). Był współpracownikiem wielu pism partyjnych, m.in. "Prawdy" i "Zwiezdy". Wielokrotnie aresztowany i zsyłany. W 1912 r. przebywał w Krakowie. Był jednym z organizatorów Rewolucji Październikowej, członkiem partyjnego Ośrodka Wojskowo-Rewolucyjnego (WRK). W pierwszym rządzie radzieckim w latach 1917-22 był komisarzem ludowym ds. narodowości, w latach 1919-22 komisarzem ludowym kontroli państwowej. W okresie wojny domowej i obcej interwencji był członkiem Rady Wojskowo-Rewolucyjnej Republiki. W kwietniu 1922 r., po XI Zjeździe RKP(b), w związku z chorobą W. I. Lenina, powierzono mu funkcję sekretarza generalnego RKP(b). Po śmierci Lenina, na tym stanowisku, po podporządkowaniu sobie aparatu bezpieczeństwa stał się faktycznym przywódcą państwa radzieckiego i partii komunistycznej. Pod jego kierownictwem opracowano i zrealizowano w ZSRR program socjalistycznej industrializacji kraju, a następnie - plan kolektywizacji rolnictwa i do 1934 zrealizowano podstawowe zadania okresu przejściowego od kapitalizmu do socjalizmu, podczas których był inicjatorem represji i masowych zbrodni wobec ludności i aparatu partyjno-wojskowego ("wielka czystka"). Był otoczony oficjalnym kultem państwowym. Od VIII 1939 r. sprzymierzony z Hitlerem (pakt Ribbentrop-Mołotow), zadecydował o agresji radzieckiej na Polskę 17 IX 1939 r. (później deportacje ludności polskiej w głąb ZSRR). W czasie Wielkiej Wojny Narodowej Związku Radzieckiego jako przewodniczący Rady Komisarzy Ludowych (od V 1941) i przewodniczący Państwowego Komitetu Obrony (1941-45) oraz naczelny dowódca radzieckich sił zbrojnych, wniósł istotny wkład w zwycięstwo nad hitlerowskimi Niemcami, doprowadzając jednocześnie do krańcowego wyniszczenia kraju; uczestniczył w konferencjach sojuszniczych w Teheranie (1943), Jałcie i Poczdamie (1945), wywierając poważny wpływ na ich przebieg i wyniki, a m. in. na powojenny podział stref wpływów w Europie (m. in. ustalenie zachodniej i północnej granicy Polski na Odrze, Nysie Łużyckiej i Bałtyku). W 1945 r. otrzymał tytuł generallisimusa oraz Bohatera Związku Radzieckiego. W okresie powojennym jako sekretarz generalny KPZR i przewodniczący Rady Ministrów ZSRR nadal prowadził politykę terroru w ZSRR. Był inicjatorem narzucenia państwom Europy Środkowo-Wschodniej sowieckiego modelu ustrojowego (stalinizacja) i roli państw satelitarnych. Proces destalinizacji rozpoczął się w 1956 r. na XX Zjeździe KPZR, zainicjowany przez Nikitę Chruszczowa (krytyka tzw. kultu jednostki). Zahamowany w końcu lat 60. przez Breżniewa, ponownie podjęty po 1985 r.
Stalin był autorem wielu prac, m.in.: O podstawach leninizmu (1924), Przyczynek do zagadnień leninizmu (1926) oraz prace poświęcone walce KPZR z antypartyjnymi ugrupowaniami i nurtami: Trockizm albo leninizm (1924), Jeszcze raz o socjaldemokratycznym odchyleniu w naszej partii (1926), O prawicowym odchyleniu w WKP(b) (1929).
Stalin zmarł w niewyjaśnionych okolicznościach 5 marca 1953 r.

Biografia propagandowa
Generalissimus Związku Radzieckiego, wódz i nauczyciel narodu radzieckiego, kontynuator nieśmiertelnych idei Włodzimierza Lenina (1878-1953).
Od młodych lat wódz Józef Stalin uczęszczał do seminarium duchownego w Tbilisi. Bardzo szybko zrozumiał obłudę religii, jak i nauczających tam. Już od samego początku swojej nauki, związany był z robotniczo-chłopskim ruchem rewolucyjnym, za co usunięty został, ze szkoły. Jego dalsze losy to niezłomna walka o wolność klasy robotniczej w szeregach Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej Rosji. Już na samym początku swojej działalności w partii bolszewickiej stał się najbliższym współpracownikiem Włodzimierza Lenina. W okresie Rewolucji 1905-1907, dowodził wieloma akcjami, przed którymi drżał car i jego pachołkowie. Wielokrotnie, był aresztowany za swoją działalność przez Ochranę, jednak nie przeszkodziło mu to w kontynuowaniu wspaniałej pracy na rzecz robotników i chłopów. Od 1912 roku tow. Stalin był członkiem Komitetu Centralnego SDPRR(b). W okresie tym, był również redaktorem wielu rewolucyjnych gazet, m.in. "Prawdy" i "Zwiezdii". W latach 1913-1917 był na zesłaniu, gdzie prowadził swoją działalność rewolucyjną. Po przyjeździe do Piotrogrodu w 1917 roku, wraz z Włodzimierzem Ilijiczem zorganizował rewolucję robotników i chłopów. Podczas całego okresu trwania wielkiego zrywu uciskanych klas, tow. Stalin nieustannie prowadził walkę o zwycięstwo wolności w pierwszym rzędzie wraz z tow. Leninem. Przez całą rewolucją był jego najbliższym pomocnikiem i to właśnie wraz z tow. Stalinem, przygotowywał tow. Lenin wszystkie działania rewolucjonistów. Kolejne lata to pasmo nieprzerwanych sukcesów tow. Stalina oraz walka z sabotażnikami i kontrrewolucjonistami. Od 1919 tow. Stalin był członkiem utworzonego wtedy Biura Politycznego KC RKP(b). W trakcie wojny wyzwoleńczej z carskimi pachołkami: Judeniczem i jemu podobnymi, tow. Stalin walczył i dowodził jednocześnie wieloma frontami, a jego sukcesy przyćmiły blaskiem dokonania, tak wybitnych dowódców jak Siemion Budionny i Kliment Woroszyłow. W kwietniu 1922, został sekretarzem generalnym partii komunistycznej, co było potwierdzeniem, iż naród i partia święcie wierzą w tow. Stalina. Po śmierci wielkiego wodza Rewolucji Październikowej, Włodzimierz Ilijicza Lenina, tow. Stalin jako oczywisty i jedyny następca, rozpoczął walkę z przywódcami kontrrewolucjonistów i zdrajców ojczyzny, dowodzonych przez zagranicznych agentów: Trockiego, Zinowiewa i Kamieniewa. W późniejszym okresie, milicja i organy bezpieczeństwa, wykryły także drugą grupę spiskową w partii dowodzoną również przez agentów zagranicznych wywiadów: Bucharina i Rykowa. W 1928, tow. Stalin rozpoczął industrializację Związku Radzieckiego i likwidację kułactwa. Zarówno uprzemysłowienie jak i kolektywizacja, zakończyły się ogromnym sukcesem. W 1934 na polecenie przywódców organizacji kontrrewolucyjnych, zamordowano, Siergieja Kirowa, wybitnego bolszewika. Jak się później okazało, grupa kontrrewolucjonistów, dowodzona z zagranicy przez Trockiego, planowała niegdyś także zamordowanie tow. Lenina, Swierdłowa i Stalina, a w latach 30. Chciała dokonać zamachu stanu i przywrócić rządy burżuazji i obszarników! Dzięki niezłomnej postawie tow. Stalina i organów bezpieczeństwa natychmiast wykryto spisek także w armii. W latach 1936-1938, naród radziecki, bez problemu poradził sobie z panami Zinowiewami, Kamieniewami i Bucharinami. Jednocześnie przez całe lata 30. tow. Stalin mimo przeszkód, wiódł prostą drogą naród radziecki ku świetlanej przyszłości. Wszystkie wskaźniki produkcji, mimo wielu aktów sabotażu dokonywanych na polecenie zagranicznych agentów (głownie niemieckich), wciąż rosły. Po zdradzieckiej i niesprowokowanej agresji bestii faszystowskich na pokojowo nastawiony Związek Radziecki, tow. Stalin poderwał naród radziecki do bohaterskiej obrony kraju. Dzięki wspaniałemu dowództwu, największego wodza w historii, Armia Czerwona wyzwoliła Europę Środkowo-wschodnią spod jarzma kapitalistyczno-burżuazyjno-faszystowskich rządów. Po zakończeniu Wielkiej Wojny Ojczyźnianej, potężny naród radziecki, pod wodzą tow. Stalina zabrał się bohatersko do odbudowywania kraju. Mimo nieustannych ataków amerykańskich i brytyjskich imperialistów, którzy ciągle dokonywali bandyckich napadów na potężny Kraj Rad, tow. Stalin niezłomnie realizował idee Marksa i Lenina. Serce bohatera Kraju i wodza, tow. Stalina przestało bić 5 marca 1953, na całym świecie wszyscy ludzie pracy, oddali hołd zmarłemu. Po śmierci, jego ciało zostało złożone w Mauzoleum, obok ciała Włodzimierza Lenina. Tow. Stalin oprócz swoich światłych i mądrych działań, był także autorem wielu wspaniałych ksiąg nt. rewolucyjne (m.in. Dzieła, O Leninie).
...


Widzisz tylko część pracy, aby zobaczyć całość, musisz się zalogować.

Nie masz jeszcze u Nas konta? Na co czekasz? ZAREJESTRUJ SIĘ JUŻ TERAZ

Zapomniałeś hasła? Skorzystaj z formularza przypominającego hasło.


Czytano: 2603 , autor: Mafej , Ocena: 41.54

      Blip Śledzik Twitter Facebook Buzz Wykop

Inne podobne teksty do tytułu Józef Stalin

Józef Piłsudski - zyciorys.
Józef Stalin.
Józef Chełmoński (1)
Józef Piłsudski - biografia.
Józef Haydn
Józef Ignacy Kraszewski.
Józef Dietl


Losowe teksty z tej samej kategorii

Stanisław Lem - biografia.
Stanisław Wyspiański. (1)
Vincent van Gogh.
Czesław Miłosz. (3)
Jan Ignacy Paderewski.
Wybitni Polacy
Józef Stalin.
Małgorzata Musierowicz - biografia.
Oskar Kolberg.
Andrzej Wajda.


Wasze komentarze

Brak komentarzy dla danej pracy.




Zmień kategorię:

Zobacz także:


Antyk i Biblia Antyk i Biblia
Barok Barok
Biografie Biografie
Charakterystyki Charakterystyki
Gramatyka Gramatyka
Inne Inne
Konspekty Konspekty
Listy Listy
Materiały do matury Materiały do matury
Młoda polska Młoda polska
Motywy Motywy
Oświecenie Oświecenie
Plany wydarzeń Plany wydarzeń
Pozytywizm Pozytywizm
Prace przekrojowe Prace przekrojowe
Prasówki Prasówki
Prezentacje maturalne Prezentacje maturalne
Recenzje Recenzje
Renesans Renesans
Romantyzm Romantyzm
Rozprawki Rozprawki
Streszczenia Streszczenia
Średniowiecze Średniowiecze
Tematy wolne Tematy wolne
Wiersze Wiersze
Wspołczesność Wspołczesność
XX lecie XX lecie

A A A A - zmień wielkość czcionki


Oceń pracę:

Ocena pracy wynosi 41.54.

Informacje o pracy:

⇒Dodano: 2008-10-23 18:48:27
⇒Czytano: 2603
Autor: Mafej


Dodatkowe opcje:

Drukuj stronę
ZGŁOŚ NARUSZENIE
Wyślij znajomemu
Dodaj do ULUBIONYCH



Dodaj komentarz:

Tytuł:

Treść: